Pagina's

dinsdag 6 november 2018

Past een Pionier in de rol van onderwijsadviseur? #OWD18



Vandaag bij SURF kon je jezelf testen om te zien wat voor type INNOVATOR je bent. Er werd een blaadje met 9 vragen uitgedeeld rondom ICT in onderwijs, creativiteit en problemen oplossen. 

De uitslagen waren in het kort:
Visionary: ziener, helicopterview, inspirator, analytisch, vernieuwend
Pinoneer: doener, experimenteren, inventief, praktisch, expert, vooruitgang

Disruptor: out-of-the-box, intelligent, eigengereid, drive om te veranderen, scheppend

Enabler: teamplayer, sociaal, invoelend, oplettend, onderwijsinnovatief



Ik vulde de vragen naar eer en geweten in en uit de antwoorden bleek al snel dat ik vooral een doener en een creatieve denker ben. Een pionier dus volgens het antwoordmodel. Mijn directie collega's waren Visionary en Enabler, dus we vullen elkaar goed aan. Maar wat zegt dat over mij?




Tsja, leuk initiatief natuurlijk van SURF maar wordt er ook nazorg gegeven? Ik blijf namelijk wel met een paar prangende vragen zitten of in ieder geval heb ik een moment van bezinning.

Waarom?



Eerlijk gezegd verraste de uitslag me enigszins. Natuurlijk, ooit was ik een docent in een faculteit die zich bezig hield met innovatie, of beter: die gewoon zijn werk deed maar daar, naar het schijnt, innovatieve elementen aan toevoegde. Had ik al ooit opgemerkt dat ik in 2006 al Podcasts maakte in mijn tijd als muziekdocent op een middelbare school. Ik geloof dat Youtube toen nog niet eens bestond.

Omdat ik op de middelbare school me een beetje beperkt voelde in mijn bewegings- en groeiruimte kwam ik op een hogeschool, waar ik veel meer kansen kreeg om me te ontwikkelen. Binnen een paar jaar werd ik opgemerkt als innovator door een centrale dienst.



Vanuit die innovatieve rol kwam ik juist in dit team dat zich bezighield met vernieuwingen binnen mijn instituut en was ik kartrekker van weblectures. Een geweldige tijd.

Maar dat team hield op een gegeven moment op te bestaan en we werden opgedeeld in de organisatie waarna we even bij de dienst onderzoek en onderwijs kwamen, maar daarna verhuisden naar de ICT afdeling, waarbij we bij elke interne re-shuffle van de ICT teamleider steeds een kantoor verder van zijn kantoor af kwamen tot we in de hoek van het gebouw zaten, ver van het onderwijs.



Gelukkig kwamen we na een periode van een aantal jaren weer terecht bij de dienst onderwijs en onderzoek en werden we intensief betrokken bij vraagstukken rondom het onderwijs zoals migratie LMS en digitaal toetsen.
Op die werkplek doe ik interessant en afwisselend werk zoals het nadenken over bijscholing voor docenten, het onderzoeken van leeractiviteiten in de nieuwe leeromgeving, het geven van presentaties aan onderwijsteams, het schrijven van rapportages en in mindere mate beleidsstukken. 


Maar in die periode van ongeveer 10 jaar was ik een beetje vergeten dat ik een pionier was. Tot vandaag. En ik blijf dus met een paar vragen zitten zoals:

  • Past een pionier met een neiging tot doen en experimenteren wel in een kantooromgeving dicht bij de beleidsmakers en auditoren?
  • Kun je als onderwijsadviseur de rol van pionier hebben?
  • Hoe verhouden vooruitgaan en vernieuwing zich met conservatieve opvattingen en ideeën?
  • Is mijn werk eigenlijk wel innoveren of gewoon dagelijkse bedrijfsvoering?




Als jij ook onderwijsadviseur bent en je herkent je in bovenstaande overpeinzingen dan ben ik benieuwd hoe jij hier over denkt en mee om gaat.



Maar ik ben ook wel benieuwd naar andere reacties en tips…..
Waar lopen de andere types bijvoorbeeld tegenaan?


Wat neem ik mee terug van OWD18 behalve drie Bossche bollen?


Wat me opviel was dat het vandaag opvallend veel over onderwijs ging en veel minder over technologie. Waar technologie zelf lang een hype en 'must have' was, is het nu veel meer een facilitator om dingen te bewerkstellingen, in dit geval beter of efficiënter of aantrekkelijker onderwijs. Ik zag dat bij de eerste keynotespreker waar ik al een blog over schreef.

Ook ging het veel over samenwerken, elkaars talenten te gebruiken om verder te komen. Je kunt het niet alleen. Je bent alleen succesvol als je samen optrekt en je ook heel goed realiseert dat de DOCENT moet worden meegenomen in de innovatie.


Belangrijk is ook het delen van informatie. In de terugbliksessie van 20 jaar SURF werd daar ook apart aandacht geschonken. Een van de twee uitgangspunten van SURF is de FORUM functie en daarmee bedoelen ze delen van informatie, uitwisselen van kennis in Surf Interest Groups (SIG), organiseren Educause en natuurlijk de Onderwijsdagen zelf als kers op de Forumtaart.

Een aantal van de conclusies die in deze SURF sessie werden gedeeld:

  • Plaatst visies en verwachtingen op lange termijn
  • Leer van wat WEL en NIET is bereikt
  • Sceptische beschouwingen serieus nemen
  • Optimistisch zijn over aanpassingsvermogen van organisatie
  • Reflecteer vanuit het besef dat wat je ziet altijd een momentopname is van een groter geheel
  • Innovatie is een onafwendbaar proces
  • De docent is de SLEUTEL
  • Samenwerking: zoek draagvlak (van te voren). Laat de ander bedenken wat die zou willen.
  • Eenvoudige standaarden kunnen leiden tot grote innovaties (rss feeds)
  • Grootste innovaties en transformaties onstaan BUITEN het onderwijs

Er waren twee opmerkingen die ik nog graag wil delen.
De eerste kwam van Marja Verstelle.

Ze had ergens de vraag gezien 'bestaat de Universiteit nog in 2040?'
Ze merkte daarbij op dat deze vraag gesteld is vanuit het oogpunt van de Universiteit.
We zouden de vraag anders moeten stellen namelijk "hoe leren mensen in 2040?"

Die vraag houdt mij ook al een tijdje bezig: wat geeft onze instituten nog bestaansrecht als alle kennis die we doceren gratis en online te vinden is…

Andere opmerkingen die me zijn bijgebleven en die ik wil delen kwamen van vierdejaars student Stan die bij deze sessie was uitgenodigd om zijn ervaringen vanuit studentperspectief te geven.

  • Ondanks 100 jaar onderwijsvernieuwing zitten we nog allemaal in de schoolbanken
  • Denk na over de potentie van onderwijs, wat kan het zijn? Waarom zou je niet alles opnieuw maken en onderwijs fundamenteel anders inrichten. Studenten komen toch wel. Je kunt je dat best veroorloven. Kijk naar fundamentele problemen in plaats van kleine oplossingen.
  • We zijn teveel bezig met punten halen, daarin maak je geen verschil in deze wereld!
  • We hebben een drang om slimmer te zijn en overschatten 'kennis'. Daarom wordt het MBO ook ondergewaardeerd en WO op een voetstuk geplaatst. En in het verlengde daarvan:  Als geneeskunde een beroep is waarom kun je dat dan ook niet leren HBO of MBO?

Tot slot gaf de laatste keynotespreker Lauren Hercki,s die onderzoek doet naar de uitdagingen van het doorvoeren van onderwijsveranderingen in het hoger onderwijs, ons nog mee:

De menselijke context is zeer belangrijk: wat zijn de verwachtingen, welke ervaringen hebben mensen, wat is startpunt, wat doen ze nu, waar willen ze zijn? Men kan zeggen dat 'iets werkt' maar werkt het ook voor jou/ jullie?
Quistion your truth wees altijd kritisch
Ga langzaam veranderingen kosten veel tijd. Geef het tijd en let op de tijd die mensen kunnen volgen.

Ze sprak daarbij van Cycles Out of Sync. Ze bedoelt daarmee dat er wat betreft technologie 'generatieconflicten' zijn tussen  studenten, docenten en oud-docenten met betrekking tot wat je van technologie verwacht. Alles heeft zijn eigen ontwikkeling in de tijd, ook de technologie zelf. De enige constante is de verandering zelf.

Een mooie afsluiting van deze warmste OWD ooit gemeten (19 graden op 6 november 2018).
https://www.nu.nl/binnenland/5556296/warmste-novemberdag-in-nederland-ooit-gemeten-met-19-graden-in-bilt.html?redirect=1

Welke LEERERVARING wil je studenten geven? #OWD18


Vandaag naar SURF onderwijsdagen 2018 in de Brabanthallen in Den Bosch.
Mooi want dat scheelt op en neer toch zomaar twee uur reistijd.

Zoals altijd waren er veel presentaties van instituten, bedrijven en SURF zelf die een stand van zaken geven, vooruit kijken of vandaag in het kader van 20 jarig bestaan terug kijken.

Wat me opviel was dat het vandaag opvallend veel over onderwijs ging en veel minder over technologie. Waar technologie zelf lang een hype was en een must have is het nu veel meer een facilitator om dingen te bewerkstelligen, in dit geval beter of efficiënter of aantrekkelijker onderwijs.

De eerste Keynotespreker Maurits Berger (hoogleraar 'Islam en het Westen') was daar een goed voorbeeld van.
https://www.universiteitleiden.nl/en/staffmembers/maurits-berger#tab-1
Hij zag zich zelf als een krijtborddocent maar heeft in samenwerking met beeldmensen (mijnheer Pixel) en onderwijstechnologiemensen (mijnheer Mooc) geleerd dat technologie zijn onderwijs enorm kan versterken. In inspirerende voorbeelden nam hij ons mee in zijn lespraktijk. Interessant ook waren zijn reflecties over de manier van carrière maken binnen het wetenschappelijk onderwijs waarin het gaat om scoren (lees: peer-reviewede artikelen schrijven) en vooral dat zijn manier van werken dat niet zo bewerkstelligde.

Een les die ik van hem zal proberen over te nemen is om te leren denken in KANSEN en niet in PROBLEMEN en dat je het TOEVAL moet toelaten in je werk al wil de academische wereld dat toeval uitsluiten.

Vragen die hij zich in zijn sessie hardop stelde waren:
Waarom zou je ICT gebruiken? IS dat echt nodig? Is het een hype of levert het iets op?
Hoe ga je dat doen? Welke LEERERVARING wil je de student geven.
Wat zijn we eigenlijk aan het doen. Blijf kritisch en blijf elkaar altijd bevragen. Is het goed wat we doen. 

De vraag over de leerervaring triggerde me wel. Ik zelf ben in mijn werk momenteel veel bezig met testen van leeractiviteiten in Moodle en het is goed om de grote lijn daarbij in de gaten te houden. Hoe wil ik Moodle inzetten, wat is de plaats in het leerontwerp. Hoe wil ik dat studenten het gebruiken? Wat moet het ze opleveren? Maar ook: hoe wil ik dat ze het beleven?

Heel inspirerend vond ik ook de voorbeelden die Maurits gaf over hoe hij zijn colleges en werkvormen inrichtte.
De essentie was dat hij probeert zijn studenten zich in de ander te laten verdiepen, empathie te tonen. Daarbij probeerde hij klassengesprekken en dergelijke te mijden omdat die niet het gewenste effect hebben. Zulke dingen werken online beter.

Stap 1
'Kan je begrijpen dat dit gebeurd"
Hij laat studenten eerst krachtige beelden zien.
Vervolgens laat hij daar studenten een essay op schrijven of iets dergelijks

Stap 2
Wat vind jij ervan?
Online werkt wel: survey, resultaten anoniem

Stap 3
Met elkaar erover hebben.
Maurits nodigt iedereen uit om alles te delen wat je vindt (essay? Artikel, Youtube, interview Iman, deel dat met ons).

Zo werken ziet Maurits als een avontuur. Hij gebruikte de metafoor 'ik voel me als een beheerder van een Kennis Jacuzzi'

Deze manier van werken, met name stap drie, levert ook op dat andere studenten ook kunnen excelleren. In regulier onderwijs is diegene die goed kan schrijven Koning. Bij deze manier van werken kunnen ook andere kwaliteiten naar voren komen.

Alles bij elkaar een inspirerend begin van de dag. Stel het onderwijs centraal en denk na over welke leerervaring je de student wil geven en hoe technologie je daarbij kan ondersteunen.