Pagina's

zaterdag 17 mei 2014

Vilnius 03 algemene terugblik Erasmus Vilnius

Deze week heb ik deelgenomen aan een programma van Erasmus in Vilnius Litouwen.
De week is voorbij en ik zit in een universiteitsbibiliotheek mijn foto's videos en blogs bij te werken.
Het was een intensieve week met veel verschillende trainingen, presentaties, gesprekken maar ook uitstapjes en etentjes.

Ik ben vooral op twee scholen geweest: een hogeschool voor sociaal werk en educatie en een hogeschool voor ICT en informatica.

Ik zal wat meer blogs plaatsen over specifieke onderwerpen maar ik zal beginnen met een 'algemene indruk' blog.

Het eerste wat me is opgevallen zijn de schrale voorzieningen, daarover later meer. Er is, dat moet gezegd worden, zeer goed internet. Met eduroam kon ik prima werken en de snelheid met name in het hotel was ongekend.

Daarentegen moest je op school wel je eigen wc papier meenemen en na gebruik weggooien een afvalbak want het rioleringsnetwerk kan al het papier niet goed verwerken. 
Ik vond dat wel een mooie tegenstelling.  

Om er als toerist rond te lopen is erg luxe want eten in een restaurant is drie x zo goedkoop als in Nederland.
De salarissen liggen naar mijn idee ook 2 tot 3 keer lager en ik heb het vermoeden dat docenten maar net of net niet kunnen rondkomen. Volgens eens van de docenten is het ook voor de afgestudeerde sociaal pedagogen interessanter om als medewerker in een winkel te werken dan als sociaal werker. Dat vond ik wel schokkend om te horen!

Zeer opvallend is ook dat een liter euro 95 ongeveer 1,30 euro kost en diesel ook. Dat is dus erg duur als je bedenkt dat mensen een stuk minder verdienen dan hier!

Gang van de school
Het land is iets groter dan Nederland dus een ritje op en neer is al gauw een forse hap uit je maandloon. Vreemd genoeg zie ik eigenlijk veel luze auto's hier en nauwelijks oude barrels. Ik vermoed dat dat in de buitenwijken wel anders zal zijn maar daar ben ik niet geweest.

In de universiteit waar ik nu zit te werken bevindt zich in een mooi gerestaureerd gebouw. De hogescholen die ik deze week bevond waren in een mindere staat. Wat me vooral opviel was dat er NIETS was. Er zijn lokaal met meubilair maar er zijn geen materialen. Om te knutselen heb je papier en scharen nodig maar dat is er niet. Voor de muziekles waren wel een paar piano's in het gebouw maar geen enkel instrumentje. 


Auto van school met chauffeur
Tot 20 jaar geleden was het volgens mij nog communistisch. Een van die overblijfselen is dat er een chauffeur in dienst is van de school die de hele dag mensen op en neer brengt. Zo werden wij elke dag heel luxe door deze man opgehaald. De tweede dag was zelfs de concierge van de partij die ook door de chauffeur werd opgehaald. Mooi toch.

Litouwen is een groen land met veel meren en bossen. De school waar ik was lag buiten de stad en het uitzicht vanuit het klaslokaal mocht er zeker wezen.
Schitterend uitzicht school pedagogiek

In de auditoria zit wel een beamer maar dat is de enige voorziening. 

Ik heb de indruk dat studenten vooral klassikale lessen hebben en dat ze allemaal een individueel proces afleggen, dus weinig groepswerk.

De leeromgeving is Moodle maar hoe ze verder gebruik maken van ICT in onderwijs is me niet duidelijk.

Ik kan deze dingen alleen maar raden want ik heb nauwelijks tijd gehad na afloop van lessen met studenten te spreken.

De lessen starten erg vroeg (8 uur) en duren tot 15 uur. Opvallend was dat iedereen, docenten ook , heel snel het gebouw verlieten. Het zou me niet verbazen als mensen naar hun 2de baan gaan om voor wat extra inkomsten te zorgen.

De studenten verstaan redelijk Engels maar durven het zelf nauwelijks te spreken. De jonge generatie krijgt al jaren Engels. De oude generatie, de docenten dus, hebben het vooral zelf moeten leren en er is een grote groep waar dus lastig mee te communiceren is.


Hoofd auditorium pedagogiek
De binnenstad van Vilnius is heel mooi opgeknapt en het heeft een rustige sfeer. Er is nauwelijks hoogbouw en gelukkig ontbreken schreeuwende reclameborden. Ik mis alleen de jeugd een beetje buiten. Er zijn wel speciale studentenwijken met hippe kunst op de muur maar in de binnenstad zijn de jongeren niet echt te vinden.

Uiteraard ga je door zo'n reis alles relativeren. Elke situatie vergelijk je met wat je zelf gewend bent. Lokalen, docenten, gedrag studenten, manier van lesgeven, levensomstandigheden. Alles.

En is dan zo'n reis de moeite waard?
Absoluut!

Het voel alsof ik weer even ge-ijkt ben deze week. Waar sta ik en waar staan wij. Niet alleen qua school maar ook qua prive. Wij leven in een land met een overvloed aan alles. Mijn inderen bijvoorbeeld hebben verschrikkelijk veel speelgoed en ze willen steeds meer. Door deze week ben ik veel meer gaan waarderen wat ik heb en ik zal zeker proberen dat gevoel thuis ook te gaan uitdragen.

Wat educatie betreft ben ik wel gaan nadenken over de essentie: een docent, een student en kennis die moet worden overgedragen.  

Klein auditorium pedagogiek
De vraag of we verder of beter zijn vind ik niet zo relevant.
Je kunt hooguit je eigen situatie overdenken. Een student hier bijvoorbeeld werkt helemaal niet in groepsverband en zou dat wat mij betreft meer mogen doen terwijl wij misschien juist teveel van de groep laten afhangen in ons onderwijs.
Docenten hier moeten elke 5 jaar opnieuw solliciteren op hun eigen baan en anderen kunnen dus jouw werk overnemen. Je wordt dus geprikkeld om je kennis en vaardigheden bij te houden. Interessante gedachte.
Ik heb de indruk hier dat een docent zich alleen maar bezighoudt met 1 ding. De docent ICT geeft alleen maar les ICT. Vergeleken met al die taken die wij ernaast hebben lijkt me dat best een verademing.

Deze reis was een mooie ervaring en kennismaking met een land waar ik nooit ben geweest. Ik heb met veel plezier lesgegeven aan studenten en docenten.
Ik kan het iedereen aanraden.




 












2 opmerkingen:

  1. Geweldig dat je die ervaring gegund is. Ik hoor volgende week je aanvullende verhalen nog wel ;)

    BeantwoordenVerwijderen