Pagina's

zondag 23 oktober 2011

7 Donderdag 1 Educause The times are a changing

Docenten:The times are a changing, de veranderende rol van de docenten in het digitale tijdperk.


Donderdag was een drukke dag met 7 sessies waarvan 1 presentatie in de grote zaal.
’S Avonds was er vanaf 19 uur een Educausefeest en daar ben ik met Rienke tot ongeveer 21.00 gebleven. Toen ik rond 21.30 terug kam in het hotel was ik verschrikkelijk moe. Ik ben rond 22.00 gaan slapen en werd pas om 07.20 wakker. Het heeft dus even geduurd voordat ik weer aan de slag kon om alles te verwerken.

Aangezien de eerste sessie veel informatie bevatte wijd ik er een apart blog aan.

Sessie 1 08.00 uur
The changing rol of educators in the digital age


Lynda Weinman (lynda.com) invites educators to disrupt the long-held position of the teacher as the "sage on the stage" and to serve instead as mentor and facilitator. Learn how to create learners who will discover their passions and create their futures in an age where self-initiative, self-motivation, and self-discipline are key.

Uiteindelijk is het een vrij algemeen verhaal waarin de presentator put uit haar eigen leven en drijfveren. Het thema is ‘laat kinderen zelf ontdekken wat ze leuk vinden’. Desondanks was het wel een heel interessant verhaal en had ik meer van dit soort presentaties willen zien. De meest presentaties zijn gericht op een pilot waar uitleg aan wordt gegeven. In deze presentatie was een duidelijke boodschap / visie.

De presentator vertelt eerst over haar eigen leven en beschrijft dat ze zelf bijna een drop out student werd nadat haar ouders waren gescheiden. Ze kwam op een particuliere school terecht die werkte een onderwijsmethode die de motivatie van de student centraal stelt. Ze nam een baantje om de school te kunnen betalen en kreeg onderwijs van de school ondanks dat ze te weinig geld had. Toen de eerste computers op de markt kwamen heeft ze zich erop gestort en was een van de eersten die zich bezighield met webdesign. Ze heeft als presentator bij Apple gewerkt en boeken geschreven over webdesign.

Ze is geïnspireerd door de kracht van zelfmotivatie en gaf een presentatie waar ze een aantal boeken besprak die belangrijk zijn voor haar en ze liet filmpjes zien van inspirerende voorbeelden.

Aan het einde deelde ze een USB stick uit met daarop filmpjes van haar presentatie. Mensen die daar interesse in hebben mogen het kopiëren (mail me maar).

Boek 1
Summerhill: A radical approach to child rearing
 A.s.Neil



Dit boek geeft handreiking om kinderen zelf te laten ontdekken waar hun passie ligt om ze zodoende zelf motiverend te krijgen.

Daarna vertelde ze wat ik al van meerdere sprekers heb gehoord: er is een nieuwe wereld waar dingen snel veranderen. Kinderen die nu op school zitten zullen over een aantal jaren een baan hebben die nu nog niet bestaat.

Ze deelt de mensen in twee groepen de Digitale Imigranten (iedereen boven 25) en de Digital Native (jeugd). Wat betekent het voor de docent als je les geeft aan kinderen die op bepaalde gebieden veel verder zijn dan jij.

De kinderen van nu zijn wel anders dan kinderen van vroeger. Kinderen van nu staan bloot aan heel veel media, zij sprak van meer dan 10 uur beeld, waarvan minder dan 1 uur lezen.
Kinderen moeten zich op verschillende dingen richten en ze noemt dat Hyper Attention (aandacht richten op verschillende dingen, kort, vluchtig).
Ze legt uit dat dat een goede eigenschap is als je bijvoorbeeld in het verkeer rijdt.
De vorm van aandacht die  we van onszelf kennen noemt ze Deep Attention.

Wat ik wel het overdenken waard vond was haar opmerking dat we als mens, toen we nog jagers waren waarschijnlijk ook gebruik maakte van zo’n soort Hyper Aandacht om te kunnen overleven in een wereld vol onvoorspelbaarheid en gevaar.
Ook vraagt ze zich af of alle kinderen die nu een ADD diagnose hebben, niet gewoon kinderen van een nieuwe tijd zijn.

Een andere vraag die ze zich in het kader van standaardisering van het onderwijs stelde was: wat voor studenten willen we maken: studenten die hoge cijfers halen of studenten die het redden in de wereld.
Ook deze mevrouw had het net als Seth Godin over de vraag of de kinderen van nu Consumenten moeten worden of ‘Creators’.

Boek 2
Outliers (Malcolm Gladwell)

Kern:
Het duurt 10.000 uur voordat je ergens goed in bent. Als je op school bent met allerlei vakken bezig bent dan kun je je niet ontwikkelen op het gebied waar je passie ligt en waar je misschien talent voor hebt.

Nadat de boeken besproken waren liet ze een aantal voorbeelden uit de praktijk zien.
De meeste van de voorbeelden Salman Khan en Michael Wesch heb ik al eerder besproken en zijn terug te vinden in een van mijn eerste blogs.



Er wordt een voorbeeld gegeven van Flipped classroom  van Jonathon Bergmann en Aaron Sams. Kern van hun verhaal: rol van docent veranderd, je bent een tutor, een gids en staat niet meer traditioneel voor de klas. Docent is erg interactief geworden

Daarna greep te terug op een van de voordelen van deze werkwijze.
Ik geloof dat ik het in mijn blog over Salman Khan ook benoem en anders is het een herhaling. Salman Khan heeft uitgebreide analyses losgelaten op de online leervorderingen van studenten. Hij beschrijft dat er in een klas altijd leerlingen zijn die wat trager zijn en leerlingen die sneller zijn. Door kinderen op deze manier te labelen krijgen ze volgens hem een stigma wat ze soms hun hele leven met zich meedragen.
Volgens hem zijn deze trage leerlingen niet minder slim dan de snelle leerlingen. Ze hebben meestal een bepaalde achterstand op 1 gebied waardoor ze niet zo goed presteren.
De methode van zijn online les is zo opgebouwd dat een docent precies kan zien op welk onderdeel een leerling niet goed scoort. In de praktijk helpt de docent de leerling op dat gebied of nog beter, hij laat een leerling die wel heel goed scoort op datzelfde gebied die ene leerling helpen.
En wat blijkt nu in de praktijk: die trage leerling die  in het reguliere onderwijs misschien zijn hele leven dit label blijft houden, blijkt in de online methode na een week of zes helemaal bijgewerkt te zijn en minstens zo snel te werken als zijn snelle klasgenoten!


Boek 3
Mindset: The power of belief.
Carol S. Dweck



Dit boek geeft aan hoe kinderen met problemen omgaan.
In een van de voorbeelden heeft auteur / onderzoeker een groep kinderen een moeilijke puzzel gegeven en bestudeert hoe ze daar mee omgaan. Er waren kinderen die vol overgave aan de puzzel begonnen en kinderen die heel snel afhaakte.
Hoe kinderen met de taak omgaan hangt af van wat de auteur hun ‘Mindset’ noemt.
Je kunt dit lezen als zelfvertrouwen.
Ze onderscheidt een ‘Fixed mindset’ en een ‘Growth mindset’

Fixed mindset (geen zelfvertrouwen, angst om te falen)
Growth mindset (zelfvertrouwen, uitdaging en kans)

Op zich heel vanzelfsprekend natuurlijk maar wel passend in haar betoog om je leerlingen zelf te laten geloven in wat ze doen door met ze mee te zoeken naar hun passies.

Vervolgens komt er een interview op het scherm tussen haar en Michael Wesch die een beetje uitlegt hoe hij in de klas omgaat met grote groepen studenten.
Hij werkt veel vanuit het principe ‘peer to peer’ en laat studenten samenwerken en elkaars werk bekijken en van feedback voorzien.

Ik weet uit mijn hoofd niet meer precies hoe het zat maar ik geloof dat het er op neer komt dat hij zijn studenten een essay laat schrijven van 1500 woorden. Om een richtlijn te hebben van een goed essay geeft hij 3 voorbeelden. Vervolgens moeten alle studenten hun essay schrijven en van elkaar lezen. Ze geven elkaar GEEN feedback maar moeten door het lezen van andermans werk uiteindelijk een aantal punten opnoemen die zwak zijn in hun eigen werk en verbeterd moeten worden. Een beetje een omgekeerde wereld: je krijgt geen beloning voor wat goed is maar je krijgt een beloning om te ontdekken wat beter moet. In het kader van ‘if failure isn’t an option, then neither is succes’ past dit helemaal.
Misschien een leuk idee voor de studenten van mijn eigen faculteit.

Ze geeft een voorbeeld van hoe je ideeën van studenten naar voren kunt laten komen onafhankelijk van persoonlijke invloeden. Eigenlijk is het een brainstrormvariant om ideeën te genereren en selecteren. Ieder schrijft zijn idee op een klein post it blaadje, daarna mag ieder dat idee kort pitchen, daarna wordt er anoniem gestemd ook via post it kaartjes, dan wordt er een presentator uitgekozen en die bespreekt de hoogste stemmen.

Vervolgens laat de presentator een aantal werkvormen zien hoe je werk van studenten kunt beoordelen zonder zelf alles te moeten nakijken. Ze geeft een voorbeeld van een docent tekenen waarvan de studenten hun werk achter in de klas hangen met hun achternaam aan de achterkant. Gedurende een bepaalde periode blijft het werk hangen zodat de studenten er af en toe naar kunnen kijken. Ieder mag ene stickertje plakken bij een werk naar voorkeur. Na een bepaalde tijd wordt besproken wel werk favoriet is en waarom en wordt aan de bijbehorende student gevraagd hoe die heeft gewerkt. In de praktijk blijkt vervolgens dat die student meestal net meer tijd of moeite in het werk heeft gestoken wat anderen ook weer motiveert meer aandacht aan hun werk te schenken.

Een voorbeeld dat ze zelf gebruikt als docent webdesign is om studenten 10 websites te laten zoeken die ze mooi vinden. Die moeten ze plaatsen in een wiki en per website moeten ze een stukje commentaar leveren. Op die manier ontstaat een hele online catalogus en nemen ze notitie van allerlei details en visies van verschillende mensen en websites.
Ze heeft ervaren dat studenten op deze manier veranderen van passieve naar actieve studenten.

Heel veel van haar verhaal is op welke manier dan ook terug te horen geweest in andere presentaties waaronder ook die van Seth Godin. Ze besluit dan ook met een vergelijkbare opmerking om studenten op te leiden tot creators, waarbij de studenten eigenaar zijn van hun eigen motivatie. In dat proces is de rol van de leraar zeer belangrijk: belangrijker in welke stad het is, welk aanzien de school heeft of wat de etnische of sociale achtergrond is van de student.

Voor haar (ze heeft volgens mij een eigen (on-line) school) is het daarom ook de grootste opgaven om geschikte docenten te vinden, mensen die de balans weten te vinden sturen en loslaten, die dingen willen uitproberen en niet bang zijn zelf ook te falen, die kunnen samenwerken en delen.

Sommige studenten zijn gefrustreerd als ze iets moeten onderzoeken en er geen handreikingen zijn. De eerste stap is frustratie, ze willen weten wat ze moeten doen. De kunst voor de docent is om dit proces in juiste banen te leiden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten