Pagina's

zondag 30 oktober 2011

15 Educause terugblik en Wat neem ik mee terug?

In dit ‘laatste' flinke Educause -blog geef ik eerst een persoonlijke terugblik en vervolgens bespreek ik wat ik van deze week mee terug neem naar de Hogeschool.
Je kunt dus e.v.t. meteen door naar tweede deel.

 Persoonlijke terugblik.
Overview
Het zit erop, de vakantie (contactvrije lesweek :)) en de week Educause 2011.
Amerika was een intense ervaring: de eerste keer in Amerika zelf, mijn eerste grote conferentie en mijn eerste ‘reporter-ervaring’.
Het was 1 dag reizen heen, 1 dag de toerist uithangen en elkaar beter leren kennen, 1 dag PreConference, 2 dagen vol programma, en 1 halve dag afsluiting en 1 dag terugreizen. Tussen de bedrijven door nog een grote hal met allerlei infostands en 2 avonden een klein feestje.

Ik had me voorgenomen om elke dag te bloggen en te filmen. Ik heb best wat leuke filmpjes gemaakt en heb een aantal interessante presentaties gefilmd. Dat bloggen is tot en met woensdag gelukt, de rest heb ik thuis gepubliceerd. Veel werk maar als het deze week niet gebeurde zou het er nooit meer van komen.

In de week zelf was het heel hard werken om alles geregeld te krijgen. Vooral aan het plaatsen van de filmpjes en foto’s had ik soms per dag alleen al 8 uur extra werk. De film moest vanuit de camera overgezet worden, ingeladen in moviemaker, ge-edit worden, eventueel van titels voorzien, renderen en uploaden naar YouYube.
Het bloggen deed ik tussen het renderen van de film door ’s avonds of ‘s morgen als de biologische klok me tussen 5 en 6 uur wakker maakte (of nadat ik rond een uur of 4 even had geskyped met mijn vrouw, voor haar was het dan 10 uur ’s morgens).

Interactief
Ook wilde ik interactief te werk gaan en de lezers en collega’s betrekken bij mijn avontuur. Ik twitterde kleine berichtjes en had een globaal programma in mijn Outlook klaar staan waaruit ik nog een definitieve keuze moest maken. Collega’s die mijn agenda delen konden op afstand meekijken naar wat nog open stond en mij eventueel ergens heen sturen. Men heeft in de praktijk wel een beetje meegekeken maar ik ben uiteindelijk niet door iemand ergens heen gestuurd. Terwijl ik in Amerika was ging het hectische docenten- en collega bestaan natuurlijk gewoon. Diegene die me volgden vonden het leuk om mijn persoonlijke berichtjes en filmpjes te lezen.

Ik heb even getwijfeld of ik het zo persoonlijk moest maken. Ik heb uiteindelijk gedaan zoals ik dacht dat het best was. Ik probeer ook alles zo te schrijven dat iedereen die minder thuis is in de materie er toch iets van begrijpt en mensen die mij persoonlijk kennen maar niet zozeer interesse hebben in het onderwerp het ook leuk vinden om mee te lezen.

Blogkijkers
Overigens heb ik gister eens voor naar de statistieken gekeken. Ik wist niet dat je er zoveel informatie uit kunt halen. Je kunt zien vanuit welk land mensen kijken, op wat voor soort computer (Apple, windows, ipad) en met wat voor een browser (firefox, safari).

Ik wilde natuurlijk wel graag dat mensen af en toe op het blog keken en bracht het via email, twitter en yammer onder de aandacht.
Ik heb het blog vanaf januari en had tot nu toe rond de 750 views. Niet echt veel maar dat maakt op zich niet zoveel uit. Als er 1 collega iets aan heeft (en dat was,  bleek onlangs,  het geval) dan is het al zinvol.
Deze week is er dus ongeveer 1200 keer op het blog gekeken dus daar ben ik tevreden mee.
Erg leuk was dat de Educause-website mijn blog ook een keer heeft opgenomen.
De YouTube filmpjes zijn ook redelijk bekeken met als hoogste scores de heenreis (75x) en de presentatie van Seth Godin (55x).



Ik heb niet echt de tijd genomen om uit te gaan en cultuur te snuiven.
’s Avonds was ik vooral bezig om alles te verwerken. Enerzijds ben ik er voor werk. Anderzijds is het wel mijn eerste keer in Amerika en de kans om bijvoorbeeld even naar New York te gaan (150km). Dat heb ik niet gedaan, helaas. Echt spijt heb ik er niet van. Ik heb wel redelijk wat gesprekken gevoerd met mensen op straat, tijdens de conferentie, bij OccuyPhilly en tijdens de feestjes waardoor ik wel een beter begrip heb gekregen van Amerika zelf. En cultureel ben ik vrijdag wel aan mijn trekken gekomen in het Museum of Art waar ik veel mooie werken heb mogen aanschouwen.
 
Wat neem ik mee terug
Inleiding
De grote vraag is natuurlijk wat ik mee terugneem naar de Hogeschool. Wat heb ik gemerkt van trends en vragen rondom onderwijs en ICT.

Wat ik in ieder geval mee neem zijn de contacten die ik heb opgedaan met collega’s uit het land. Een aantal van hen bloggen hun ervaringen van de Educause ook en ik zal hen dus ook in de gaten houden. Dat alleen is al heel waardevol geweest. In een van de Blogs som ik al hun URL’s op dus wie interesse heeft…..

Er zijn heel veel onderwerpen aan bod geweest maar mijn interesse lag vooral in het Teaching and Learning gedeelte waaronder: visie op onderwijs, digitale leer en werkomgevingen, toepassingen in het onderwijs.

Ik ga nu geen opsomming geven van de losse presentaties, daarvoor kun je mijn losse blogs lezen. Wel ga ik proberen dingen in verband te brengen met elkaar. Het is een persoonlijke, subjectieve actie dus voor discussie geschikt. Het is niet mijn bedoeling mensen te beledigen of onderuit te halen, misschien bespreek ik dingen die al lang geregeld zijn. Het zijn persoonlijke overpeinzingen. Of zoals Nina Simone het zo mooi verwoorde :I’m just a soul who’s intensions are good’.

Wat me het meest is bij gebleven zijn de openingspresentatie van Seth Godin en de presentatie van Danah Boyd. Ik raad iedereen aan de film van een uur te bekijken (op het blog). En eventueel hetverhaal van Danah te lezen.

Op zich is het ook wel logisch dat zij het meest zijn blijven hangen want ze werken beide vanuit een bepaalde visie op onderwijs. Heel veel andere presentaties gingen rondom een bepaald deelonderwerp zoals ‘ iPads in de klas’ of ‘hoe gebruiken we leeromgeving x op onze school’. Ook interessant maar veel minder inspirerend (voor mij).

In principe is het allemaal terug te brengen op de vraag (waar Educause ook over gaat): welke rol heeft het internet en ICT op ons onderwijs.

Revolutie
Wat ik me van Seth herinner is in de grote lijn zijn uitspraak dat elke tijd een bepaalde revolutie heeft die alles op zijn gat gooit wat eigenlijk goed geregeld was.
Hij noemt voorbeelden uit het verleden die teruggaan naar de eerste lopende band van Henry Ford en gebruikt het meest recente voorbeeld: de muziekindustrie.
In zijn verhaal geeft hij een beeld van de muziekindustrie die jaren goed heeft gefunctioneerd: je kocht een LP, leende die uit, raakte die kwijt en kocht een nieuwe, de radio diende als distributie en de cirkel was rond. Met de komst van CD werd kopiëren makkelijker en nu met mp3’s kopt niemand meer muziek en is de muziekindustrie dood!. Maar niet de muziek zelf. Er is meer muziek dan ooit tevoren! En dat is een deel van de revolutie. (hij houdt zich niet bezig met een oordeel over goed of slecht om muziek te kopiëren). 
Hij geeft in zijn verhaal aan dat diegene die het productieproces in handen heeft de macht hebben. Zo was het vroeger bij de lopende band en zo is het nog steeds.
Alleen er is een verschuiving. Omdat op het internet alles te vinden is en mensen door de web 2.0 technologie zelf ook kunnen plaatsen zijn we onze eigen producenten geworden. Iedereen met een computer en een internetverbinding kan zijn wie die wil zijn: popster, blogger, zich presenteren als timmerman, schilder, noem maar op.

Vertaling
Als ik dat naar ons onderwijs vertaal haal ik daar een paar dingen uit.

Alles online en gratis versus studiegeld betalen
Doordat kennis gewoon op het internet te vinden is moet je je afvragen hoe we als onderwijsinstelling omgaan met onze rol. Waarom zou iemand studiegeld moeten betalen als alles wat die moet leren gewoon online te vinden is. Hoe gaan we ermee om dat kennis gratis te vinden is en overal beschikbaar is.
Je kunt dit vergelijken met die revolutie in de muziekindustrie, die leek goed te werken en toch is de muziekindustrie nu dood.
Moeten we in het onderwijs een andere rol gaan vervullen: leren omgaan met deze informatie, mensen begeleiden in het filteren en op waarde schatten van de info, mensen accrediteren en diploma’s geven? Ik weet het antwoord niet maar ik verwacht wel dat daar veranderingen in gaan komen.

Het antwoord hoe je dat moet doen geeft Seth Godin ook niet, sterker nog, hij geeft aan dat er ook geen antwoord is. Veel mensen hebben behoefte aan richting, duidelijkheid en structuur, maar in deze fase van de revolutie is die er niet. Ieder zal daar zijn eigen weg in moeten vinden.

Ik wil ook niet onvermeld laten dat het op de Educasue toch wel een beetje gonsde rondom een gratis leeromgeving die gezien wordt als de partij die Blackboard omver zal werpen: Open Class, een samenwerkingsverband van uitgever Pearson en Google.


Waarom leren als je het per direct online kunt vinden
Op kleine schaal kun je je afvragen of we niet de inhoud van ons onderwijs nu al moeten aanpassen. Wat voor zin heeft het nog dingen uit je hoofd te leren als alles online en per direct beschikbaar is.

Seth Godin zei daar zelf ook iets over: als je op Wikipedia kunt opzoeken wat de hoofdstad van Rusland is, waarom zou je het dan uit je hoofd moeten keren. Kunnen we onze studenten (leerlingen) geen oplossingen laten verzinnen voor grotere vraagstukken waar we als mensheid wat aan hebben.

In zijn ogen moet iedereen zichzelf uitdagen en een artist worden. Een artiest (of kunstenaar of revolutionair) is iemand die iets doet wat nog niet eerder is gedaan maar dat wel veel navolging zal krijgen omdat het iets nieuws is en geweldig. Hij noemt als voorbeeld de Beatles die met hun muziek en opnametechnieken het muzieklandschap tot op de dag van vandaag hebben beïnvloed.

Artist, motivatie, passie
In het verhaal van Danah Boyd gaat het over de veranderende rol van onderwijs (en docenten) met betrekking tot het digitale tijdperk. Ook zij  pleit ervoor studenten op zoek te laten gaan naar hun eigen passie en kwaliteiten om zodoende zichzelf te motiveren om te werken en te leren en om datgene te doen waar ze het best in zijn. Willen we studenten afleveren die goede cijfers halen of willen we ze leren hoe ze het redden in de maatschappij? Maken we consumers of producers? Dit betekent wel dat je als docent op een hele andere manier les moet geven, je wordt veel meer coach, mentor,  begeleider en stimulator.

Online
Nog een opmerking over het feit dat alles online te vinden is:
Moeten we als instelling ook onze kennis openbaar maken. Op universiteiten is het heel gewoon dat alle colleges opgenomen worden en openbaar zijn. Bij Hogescholen is dat nog niet het geval. Het credo ‘Kennis is macht’ is veranderd in ‘Kennis delen is macht’.  Ik denk dat er binnen de Hogescholen de rol van de bibliotheek daar heel belangrijk in kan worden.

Als ik kijk naar het aanbod van sprekers dan valt me op dat in Amerika onderwijsinstellingen veeeel verder zijn met het online aanbieden van hun lessen. Ik zou wel eens willen inventariseren wat wij op dat gebied binnen onze Hogeschool allemaal doen. Ik zou ook graag eens zien hoe het daar precies gebeurd. Ik ben als docent een voorstander van studentcontact maar zie als techniekgeinteresseerde  veel mogelijkheden voor het verrijken van het onderwijs door digitale content.

We zouden alleen al in onze eigen faculteit elke vakdocent zijn eigen Blackboard omgeving kunnen geven en hem/ haar zo veel mogelijk info te laten verzamelen rondom de deelonderwerpen. Studenten kunnen daar aan meewerken (zie wikivoorbeelden Michael Wesch). Uit al deze info zou een docent dan verdiepingscursussen geven of ze kunnen een onderdeel vormen van een online leeromgeving. Ik merk dat bij ons studenten soms klagen dat ze weinig contact tijd hebben en niet altijd veel te doen hebben terwijl de docenten onder grote druk werken om alles geregeld te krijgen. Misschien liggen daar nog kansen voor ons. Benieuwd hoe anderen daar over denken.

Als ieder dan ook zijn eigen Blackboard of leeromgeving heeft is het nog maar een kleine stap naar het volgende punt wat ik wil maken voor mijn eigen opleiding.

Monitoren binnen Blackboard
Er zijn een aantal presentaties geweest waarbij de data van de online leeromgeving gebruikt werd om de risicostudenten te filteren. In de praktijk was het heel simpel: elke student die zich na de start van de cursus inschrijft of die per week minder dan 3x in het systeem inlogt of die per week minder dan 3 uur online is, is een risicostudent. Punt.

Zo heb ik het nog niet bekeken en raakte in gesprek met collega Henny van Saxion. Hij gebruikte als docent een functie (grade?) (Blackboard ligt er nu even uit dus kan dat nu niet controleren) om te zien of studenten wel bepaalde zaken hebben bekeken.
Ik heb bijvoorbeeld pas het maken van het digitale portfolio uitlgelegd en heb daar een aparte omgeving voor. Ik krijg hier normaal heel veel mails met vragen over. Aan de instructiekant heb ik het dit jaar drastisch verbeterd door een zelf-instructie-prezi te maken waarin elke stap met 15 eigen gemaakte filmpjes (screencasts) wordt uitgelegd. 
Wat ik dus ook kan doen is een uitdraai maken van de studenten die wel of niet hebben ingelogd. Als ik dan weer een vraag krijg kan ik zien of ze überhaupt de filmpjes hebben gezien.

Of in een ander geval: er staat een oefentoets voor de BOK toets op blackboard. Je kunt dan preventief alle studenten mailen die die toets niet hebben geoefend. In de praktijk blijken zulke zaken bij andere scholen zeer effectief.

Mijn pleidooi zou dan ook zijn om nog eens goed te kijken naar hoe wij Blackboard gebruiken. Nu zit vrijwel de gehele opleiding (Major) in 1 omgeving en wordt door 1 persoon beheerd. Ik vraag me af welke docent verder nog daar te vinden is om daar gegevens uit te halen. Daar liggen grote verbeterkansen.

Bijscholen ICT docenten
Ook dit sluit aan bij mijn laatste en ik denk afsluitende punt.
Ik kan mij voorstellen dat mijn collega’s bij het lezen van al het bovenstaande denken: ik heb niet zoveel met techniek en ict en internet en nieuwe media.
Ik heb het al zo druk en dan zo ik dat er ook nog bij moeten doen.

Ik weet uit ervaring dat er verschillende gebruikers zijn (m.b.t. ICT, internet en nieuwe media):
  • Mensen die het makkelijk oppikken en gebruiken
  • Mensen die het makkelijk oppakken maar de link naar onderwijs niet maken
  • Mensen die er niet negatief tegenover staan maar niet de tijd hebben om dingen eigen te maken
  • Mensen die er niet negatief tegenoverstaan maar niet weten wat de  mogelijkheden zijn
  • Mensen die er wel negatief tegenoverstaan omdat ze zich onkundig voelen
  • Mensen die er wel negatief tegenoverstaan en er niks mee te maken willen hebben
  • Mensen die ik nu vergeet onder te verdelen in een categorie 
Ik ben natuurlijk vrij vers in dit werk. Ik help al wel heel lang mensen met allerlei zaken maar zie mezelf niet als een ICT expert, ik zie mezelf als een geïnteresseerde gebruiker en ben nog een groentje op veel gebieden. Anderhalf jaar geleden had ik nog geen facebook, had ik nog nooit getwitterd en was dat ook niet van plan, wist ik niet wat een rss feed was, had ik nog geen vimeo account, wist ik niet wat een screencast was, wist ik nog niet hoe je outlook beter kunt gebruiken, had ik nog niet geblogd en wist niet wat dat kan opleveren, gebruikte ik nog geen clouddiensten en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Wat ik wil zeggen is eigenlijk: het internet en alles wat daar bij hoort omringt ons. Het is niet weg te denken uit ons leven. De studenten waar wij mee werken groeien er mee op en al zijn we digitale immigranten we zullen toch een poging moeten doen om zelf ook een leven lang te leren. Het zal de komende jaren ons onderwijs ook naar mijn verwachting rigoureus veranderen. We moeten onszelf bijscholen of we moeten bijgeschoold worden of we moeten gefaciliteerd worden, ik weet niet hoe maar we moeten ons blijven ontwikkelen en meegroeien.
Ik denk dat daar nog heel veel kennis gedeeld kan worden

Ik bedoel dat niet vervelend.
Ik merk bij mezelf dat dit een drijfveer is geweest in het helpen van anderen: laten zien hoe simpel het kan zijn en wat het je kan opleveren.  
Het mag duidelijk zijn dat dat voor mijzelf ook geldt. Ik heb hier niet de pretentie de waarheid en kennis in pacht te hebben en kan nog heel veel leren van heel veel mensen om me heen.

Ik denk dat ik ga afsluiten en het belangrijkste nu wel op een rij heb.
Door het schrijven ontdek ik ook mijn passies: anderen verder helpen en het zelf ontdekken van nieuwe dingen.

Daarmee vrees ik dat dit dus toch niet de laatste blog is van de Educause

Ik hoop dus weer tot binnenkort. 

And now for something completely different
Tot slot wil ik op een humoristische manier aflsuiten.
Diegene die alles hebben gelezen hebben ergens gezien dat het me opviel dat de Amerikanen heel veel ijsklontjes in hun cola doen.
Gister was ik even op mijn YouTube kanaal aan het rondkijken en ontdekte dat er een paar graits tools zijn om bijvoorbeeld animaties te maken. Nieuwsgierig als ik was heb ik het meteen uitgeprobeerd en er 1 gemaakt. 
Ik kon kiezen uit een plaatje van een witte en een zwarte iPod en een plaatje van een glas cola naast een hamburger.

Ik koos voor de laatste. Ik mocht zelf de teksten verzinnen en het programma maakte er dan een filmpje van. Hij kon zelfs Nederlands spreken.
Het is onverstaanbaar dus ik heb er tekstballonnen bijgezet (deze zijn niet op iPad of iPhone te zien, alleen op desktop computers?!).
Veel kijkplezier.

2 opmerkingen:

  1. Beste Frans,
    Het is zoooo herkenbaar :) Jouw 1e bezoek aan de States en zo'n enorm groot congres. Ook ik was vorig jaar vooral onder de indruk van de keynotes. Datgene wat jij hebt meegenomen, is voor mij ook nog steeds een drijfveer om mijn kennis te delen. Die open en nieuwsgierige houding vind ik ook geweldig van je. Kijk eens wat het je al heeft opgeleverd! Een blog met behoorlijk wat pageviews. (Inter)nationale naamsbekendheid met je videootjes. Super!!
    Ik heb je met veel plezier gevolgd. Het was leuk geweest als wat meer mensen hadden gereageerd op je interessante posts. Dat wordt een volgende uitdaging voor ons? ;)
    Hoewel bloggen, twitteren en whatsappen gezellig en leuk is, hoop ik je snel weer te zien! Tot binnenkort.
    collegiale groetjes, Judith

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb via de mail veel leuke reacties gehad maar niet iedereen wist hoe die hier een bericht moest achterlaten.

    BeantwoordenVerwijderen